Gedragspatronen herkennen

Verscholen krachten

Laatst overkwam me het weer. Na een dag vol interessante gesprekken werd ik overvallen door het alomvattende monster met harige tentakels, welke steeds meer levenslust uit me wegperste. "Ik geloof dat ik een ziekte onder mijn leden heb", verzuchtte ik. Lamlendig hing ik op de bank en verorberde meer chocolade eitjes dan anders. Er zat niets anders op dan me er volledig aan over te geven. Vanuit een plotselinge ingeving herkende ik aan het einde van de avond ineens wie achter de gedaante van het monster schuilging. Het ging om een hernieuwde kennismaking met mijn oude vertrouwde kernpatroon: moeheidsgeweld als dekmantel voor het onnodig uitstellen van keuzes. Het contact met deze oude metgezel fleurde me op. Voorheen kostte het immers meer tijd om de verscholen dilemma's achter dit energievretende monster te ontdekken. 

De eerste keer dat ik met een periode van extreme moeheid werd geconfronteerd was ik een jaar of dertig. Vanuit een griep kreeg ik heftige lichamelijke reacties, welke bekend staan als Pfeiffer verschijnselen. Met enige tegenzin zette mijn huisarts haar onderzoek in werking. Haar diagnose had ze echter al klip en klaar. "Ik ken jullie jonge mensen, het is ongetwijfeld een reactie op nachtbrakerij". Op één punt kreeg de arts gelijk. Lichamelijk mankeerde ik niets. Het nemen van een beslissing zat me dwars. Het optionele besluit om te stoppen met mijn werkzaamheden voor een actiebeweging, had niet alleen politiek, maar ook gevolgen in de relationele sfeer. Het thuiszitten hielp om knopen door te hakken.

Een aantal jaren later gebeurde iets vergelijkbaars. Wederom kreeg ik na een griep Pfeiffertesten. Ik was me ervan bewust, dat ik nog van alles te verwerken had omtrent een privékwestie en gunde mezelf hiervoor slechts een afgepaste tijd. Iets in mij besloot toen 'het oude vertrouwde monster' te hulp te roepen. Met zijn overheersende geldingsdrang wist hij mij te verleiden om meer tijd voor de kwestie te nemen. De derde maal heb ik mezelf de gang naar de huisarts bespaard. Ik herkende mijn bondgenoot. Achteraf bezien wist ik in alle voorbeelden onbewust wat ik wilde en wat ik nodig had. Een hele geruststelling voor de keuzes waar ik thans voor sta.

Tip: Wil je meer weten over de theorie en methodiek omtrent gedragspatronen, zie Rudy Vandamme - Gedragspatronen van personen en organisaties, 2007, ISBN 978-90-430-1417-5.

Tags: Gedragspatronen